وقتی سفر به ذخیره بنزین گره می خورد/ با 180 لیتر سهمیه به کجا می توان سفر کرد؟
  • 18893
  • 1405/08/24
[ نسخه چاپی ]

:: وقتی سفر به ذخیره بنزین گره می خورد/ با 180 لیتر سهمیه به کجا می توان سفر کرد؟

شماره :
18893
عنوان :
وقتی سفر به ذخیره بنزین گره می خورد/ با 180 لیتر سهمیه به کجا می توان سفر کرد؟
توضیحات تکمیلی :

به گزارش پایگاه خبری پارس نماد داده ها، با کاهش دسترسی به کارت‌ سوخت درجایگاه‌ها، دولت از مردم خواسته پیش از سفر، سهمیه بنزین خود را ذخیره کنند؛ اما فقط ۶۰ لیتر ماهانه قابل انتقال و سقف ذخیره ۱۸۰لیتر است. این میزان برای سفرهای طولانی‌کافی نیست؛ چرا که بسیاری از خانوارها توان ذخیره ندارند. توصیه دولت به ذخیره بنزین برای سفر، در ظاهر راهکاری برای مدیریت هزینه سوخت است؛ اما ساختار جدید سهمیه‌بندی نشان می‌دهد امکان انباشت بنزین ارزان تنها به ۱۸۰لیتر محدود شده است.

 

این ظرفیت برای سفر به برخی شهرها کفایت می‌کند، اما برای مقاصد دورتر، رانندگان را ناگزیر به استفاده از سهمیه‌های گران‌تر می‌کند. از سوی دیگر، محدود شدن کارت‌های آزاد جایگاه‌ها، برنامه‌ریزی پیش از سفر و داشتن کارت سوخت شخصی را از یک توصیه به یک ضرورت تبدیل کرده است.

در این شرایط، پرسش فقط این نیست که برای رسیدن به هر شهر چند لیتر بنزین لازم است، بلکه این است که کدام رانندگان اساسا امکان ذخیره سوخت دارند و سیاست جدید چه تفاوتی میان هزینه سفر خانوارهای کم‌مصرف و پرمصرف ایجاد می‌کند؟ اسماعیل سقاب‌اصفهانی، رئیس سازمان بهینه‌سازی و مدیریت انرژی، با اشاره به مشکلات موجود در تامین سوخت، از مردم خواسته برای سفرهای خود از قبل بنزین ذخیره کنند و مانند گذشته به کارت‌های سوخت جایگاه‌ها متکی نباشند؛ چون دولت به سرعت در حال جمع‌آوری این کارت‌ها است. این توصیه در شرایطی مطرح می‌شود که نظام جدید سهمیه‌بندی، هم در نرخ‌های عرضه و هم در امکان انتقال سهمیه مصرف‌نشده به ماه‌های بعد، تفاوت‌هایی ایجاد کرده است. بنابراین، برای ارزیابی عملی این توصیه باید ابتدا روشن کرد چه مقدار از سهمیه ماهانه قابلیت ذخیره‌سازی دارد و یک راننده با کنار گذاشتن این سهمیه، تا چند کیلومتر می‌تواند هزینه سوخت سفر خود را پوشش دهد.

بر اساس سازوکار اعلام‌شده، هر خودروی سواری شخصی مشمول طرح در هر ماه سه سهمیه جداگانه دریافت می‌کند: ۶۰ لیتر بنزین با نرخ ۱۵۰۰ تومان، ۵۰ لیتر با نرخ ۳۰۰۰ تومان و ۵۰ لیتر با نرخ ۱۰هزار تومان. تفاوت اصلی این سه سهمیه در امکان انتقال آنها به ماه بعد است. سهمیه ۶۰لیتری با نرخ ۱۵۰۰تومان تا سه ماه قابل ذخیره است و سقف انباشت آن ۱۸۰لیتر خواهد بود؛ اما دو سهمیه دیگر، هر کدام ۵۰لیتر، ماهانه شارژ می‌شوند و در صورت مصرف نشدن، به ماه بعد انتقال پیدا نمی‌کنند.

این تمایز، معنای اقتصادی توصیه به ذخیره سوخت را مشخص می‌کند. راننده نمی‌تواند تمام سهمیه ماهانه خود را برای سفرهای آینده کنار بگذارد. تنها سهمیه ارزان‌تر قابلیت انباشت دارد و آن هم به شرطی که فرد بتواند از مصرف آن در زندگی روزمره صرف‌نظر کند. به بیان دیگر، ذخیره بنزین برای سفر نه یک امکان یکسان برای همه رانندگان، بلکه امتیازی وابسته به میزان مصرف روزانه و توانایی کاهش آن است. از سهمیه تا سفر؛ فاصله مقصد با سقف ذخیره با فرض مصرف متوسط ۱۰لیتر بنزین در هر ۱۰۰کیلومتر، محاسبه نیاز سوخت سفر نسبتا ساده است: هر ۱۰۰کیلومتر مسیر یک‌طرفه، برای یک سفر رفت‌وبرگشت حدود ۲۰لیتر بنزین نیاز دارد. بر این اساس، سهمیه ۶۰لیتری قابل ذخیره ماهانه می‌تواند برای سفرهای کوتاه و میان‌برد بخش قابل‌توجهی از هزینه سوخت را پوشش دهد، اما هرچه مقصد دورتر می‌شود، فاصله میان سهمیه ذخیره‌شده و بنزین موردنیاز سفر نیز بیشتر می‌شود. برای نمونه، سفر رفت‌وبرگشت از تهران به قم حدود ۲۹لیتر و به ساری نزدیک به ۵۰لیتر بنزین نیاز دارد؛ یعنی سهمیه قابل ذخیره یک ماه، در صورت مصرف‌نشدن، برای چنین سفرهایی کافی است. اما از رشت به بعد، یک‌ماه سهمیه دیگر پاسخگوی کل سفر نیست: رفت‌وبرگشت به رشت حدود ۶۶لیتر، به اصفهان ۹۰لیتر و به کرمانشاه ۱۰۰لیتر بنزین می‌خواهد. به بیان دیگر، حتی یک سفر میان‌برد نیز می‌تواند راننده را به استفاده از ذخیره چند ماه یا خرید بنزین با نرخ‌های دیگر نیازمند کند. در سفرهای طولانی‌تر، اهمیت سقف ۱۸۰لیتری ذخیره سه‌ماهه آشکارتر می‌شود. رفت‌وبرگشت به یزد و تبریز هرکدام حدود ۱۲۵لیتر و سفر به اهواز حدود ۱۶۴لیتر بنزین نیاز دارد؛ بنابراین، راننده‌ای که سهمیه ۱۵۰۰تومانی خود را طی چند ماه ذخیره کرده باشد، می‌تواند بخش عمده سوخت این سفرها را تامین کند. اما سفر به مشهد تقریبا تمام سقف ۱۸۰لیتری ذخیره را مصرف می‌کند.

برای شیراز و بندرعباس نیز حتی حداکثر سهمیه قابل ذخیره کافی نیست و راننده، با این فرض مصرف، ناچار است بخشی از سوخت مورد نیاز را از سهمیه‌های ماهانه دیگر یا با نرخ‌های بالاتر تامین کند. البته این ارقام یک محاسبه تقریبی هستند، نه نسخه ثابت برای همه خودروها و همه سفرها. نوع خودرو، وضعیت فنی موتور، سرعت، ترافیک، تعداد سرنشینان، بار و شرایط جاده می‌تواند مصرف واقعی را بالا یا پایین ببرد.

همچنین مسافت‌ها برآوردی از مسیرهای جاده‌ای‌ بوده و با انتخاب مسیر تغییر می‌کنند.

با این حال، یک پیام روشن از این محاسبات به دست می‌آید: سقف ۱۸۰لیتری ذخیره، برای بسیاری از سفرهای داخلی یک پشتوانه است، اما برای سفرهای طولانی دیگر به‌تنهایی تضمین‌کننده تامین تمام بنزین ارزان نیست. در شرایطی که سیاستگذار از مردم می‌خواهد برای سفر از قبل سوخت ذخیره کنند، پرسش عملی این است که فاصله مقصد، پیش از حرکت، چند ماه از سهمیه راننده را مصرف خواهد کرد؟ سهمیه ۱۸۰ لیتری؛ یک ذخیره محدود در نگاه نخست، امکان ذخیره ۱۸۰لیتر بنزین با نرخ ۱۵۰۰تومان می‌تواند برای بسیاری از رانندگان مزیت قابل‌توجهی باشد.

با این حال، این ظرفیت تنها در صورتی شکل می‌گیرد که راننده طی سه‌ماه، سهمیه ۶۰لیتری خود را مصرف نکند. به عبارت دیگر، فردی که هر ماه تمام یا بخش عمده سهمیه ارزان خود را برای رفت‌وآمدهای روزانه مصرف می‌کند، نمی‌تواند صرفا با گذشت زمان به ذخیره ۱۸۰ لیتری دست پیدا کند. این محدودیت، یک تفاوت مهم میان رانندگان ایجاد می‌کند. برای خانواری که از خودرو کمتر استفاده می‌کند یا امکان جایگزینی بخشی از سفرهای روزانه با حمل‌ونقل عمومی را دارد، کنار گذاشتن سهمیه ارزان ممکن است امکان‌پذیر باشد.(اقتصادنیوز)

انتهای پیام/ خبرنگار پایگاه خبری پارس نماد

تاریخ شروع :
1405/08/24
تاریخ پایان :
تهیه و ارسال اسناد :
شرکت پارس نماد داده ها- تلفن 2 الی 88349671-021